आमाको रौद्ररुप
                                                                               प्रकाश अाचार्य

तिम्रा श्रृष्टीमा पालित पोषित
तिम्रै छातिमा रस चुसेर
हुर्के बडेका सन्तान एकाएक मूर्छित भए ।
तिम्रो वात्सल्य र ममता एकाएक
तरङ्गित हरेक कम्पनसंगै त्रसित छ
परिवारले चुसेका दुधमा बदला
सन्तान कै रगत चुसेर तिमी हर्सिह होलिउ
कहिले यता कहिले उता लछार पछार पार्दै
सन्तानका बास स्थान तहस नहस गर्दा
सम्मान पूर्वक पूजिँदै आहएकी तिमी
अनायासको वितण्डाले आस्थामा आँच आएको छ
विश्वास ढग्मगाएको छ ।
निमेशमा बास धुलो भएपछि
हेर्दा हेर्दै तिम्रो नातिको प्राण उडे पछि
बुहारीको हात ढुँडो भएपछि
कसरी होसमा रहन सक्ने ?



छोराको खोजिमा
अस्पतालमा छटपटाइरहेकि तिम्रो बुहारी
सामान्य हलचलमा पनि प्रलयको यादमा
कोलाहाल मच्चाउछे
न आँङमा बस्त्र त
न मुखमा माड
नत ओतलाग्ने छत
तिमी यति निस्ठूरी कसरी भयौ आमा
छोराको परिवार तहस नहस पा¥र्दै आनन्दीत छौ !
तिम्रो मायालु अनुहार
रौद्ररुपमा परिणत भए पश्चात
परिवेश उजाड र हृदय विदारक हुँदा
तिमीसंग विताएका वात्सल्य र ममतामयी क्षण
एकाएक सपना भए आमा
त्यसैले आज तिम्रै छातिमा
सन्तानका लागि चिहान खन्दै छन् ।